မေန႔က စီတီးေဟာသြားေတာ့ ဆိုင္တစ္ဆို္င္မွာ ႏွင္းဆီပန္းပိစိေလးေတြ တင္ထားတာေတြ႕တယ္ အခို္င္လိုက္ ေလးေတြ ဘယ္လိုေရာင္းလဲ မေမးၾကည့္မိခဲ့ဘူး ေမးျပီးရင္ ၀ယ္ေနရမွာစိုးလို႔။ ႏွင္းဆီပန္းေသးေသးေလးေတြ အရမ္းသေဘာက်တာ အဲ့ဒီပန္းေလးေတြ ျမင္ေတာ့ ငယ္ငယ္က စိုက္ခဲ့တဲ့အပင္ေလးကို သြားျပီးသတိရမိတယ္...
စလံုးမွာ ႏွင္းဆီပန္းရွာသလို သူတို႔ဆီမွာ စိုက္ဖို႔၀ယ္လို႔ရတဲ့ ႏွင္းဆီပင္ေတြက ျမန္မာလိုဆို ေက်ာက္ႏွင္းဆီေတြ။ အစကတည္းက ေက်ာက္ႏွင္းဆီကို မၾကိဳက္သလို ေရေမႊးႏွင္းဆီလည္း မၾကိဳက္ဘူး။ ဒါေပမယ့္ မေန႔က ေတြ႕ခဲ့တဲ့ ႏွင္းဆီပန္းက ျမန္မာႏွင္းဆီပန္းေတြ အဲ့ဒါေတြေတာ့ ၾကိဳက္တယ္ စိုက္လည္း စိုက္ဖူးေတာ့ ပိုျပီး သေဘာက်တယ္. ျပီးေတာ့ ေခြးႏွင္းဆီလို႔ေခၚတဲ့ အဂၤလန္ႏွင္းဆီလည္းၾကိဳက္တယ္ သူကအျဖဴေရာင္ပဲရွိျပီး ပြင့္ဖတ္ သိပ္ျပီး မမ်ားတဲ့ ႏွင္းဆီေပါ့။

အဂၤလန္ႏွင္းဆီက ပြင့္ဖတ္မမ်ားဆို တစ္လႊာပဲပါတယ္..ဒါေပမယ့္ အနံ႔ကအေတာ္ေလးေမႊးတယ္ အပင္နား မေရာက္ခင္ကတည္းက အနံ႕ရတယ္ ဒါေပမယ့္ ျမန္မာႏွင္းဆီအနံ႕လို ခပ္စူးစူး သင္းသင္းေလး မဟုတ္ပဲ ခပ္ႏြဲ႕ႏြဲ႕ေလး။ ျပီးေတာ့သူက ပူတဲ့ရာသီဥတုမွာ သိပ္ျပီးမေတြ႕ရပဲ..အေအးပိုင္း ေတြမွာပဲေတြ႕ဖူးတယ္.. ေတြ႕ဖူးတယ္ဆိုတာထက္ ျမစ္ၾကီးနားမွာပဲ ျမင္ဖူးလို႔ပါ.. တျခားေနရာေတြမွာသူ႔ကို တစ္ခါမွ မေတြ႕ဖူးလို႔.. ျမစ္ၾကီးနားမွာေနတုန္းက ဆရာမရဲ႕အိမ္မွာ ရံုၾကီးလိုက္ရွိတာ သိပ္ျပီးေမႊးတာပဲ ဆရာမအိမ္သြားတိုင္း ႏွင္းဆီပင္ ကိုမ်က္စပစ္မိတယ္..ဆရာမအိမ္လည္းျဖစ္.. ဆရာမလည္း စည္းကမ္းၾကီးေတာ့ လိုခ်င္တယ္လို႔ မေျပာရဲဘူး ၀ဲလည္၀ဲလည္နဲ႔ပဲျဖစ္ေနတာ...

ဒီေရာက္ျပီးမွာ ေက်ာက္ႏွင္းဆီ၀ယ္စိုက္ျဖစ္ေသးတယ္ ဘေလာဂ့္မွာေတာင္ တင္ဖူးေသးတယ္ထင္တယ္... အဲ့ဒီအပင္ေလး ေသသြားတယ္... ရာသီဥတုအရမ္းပူတဲ့အခ်ိန္မွာ ေရေသခ်ာမေလာင္းႏိုင္လို႔ေလ... ဒါနဲ႔ စိတ္နာနနာနဲ႔ သစ္ခြပင္ပဲစိုက္ထားလိုက္ေတာ့တယ္ သစ္ခြက၀န္က်ဥ္းျပီးေတာ့ အခန္းထဲမွာ ထည့္ထားလို႔ရလို႔ တျခားအပင္ေတြက အခန္းထဲထည့္ထားရေလာက္ေအာင္ အဆင္မေျပဘူး အဲ့ဒါေၾကာင့္...အဆင္ေျပ ေနရာတက် ျဖစ္သြားရင္ေတာ့ ထပ္ၾကိဳးစားျပီး ႏွင္းဆီပင္ စိုက္ခ်င္တယ္.. ျပီးေတာ့ ျမန္မာျပည္က ႏွင္းဆီပင္ပဲ စိုက္ခ်င္တယ္ ျပီးေတာ့ ျမန္မာျပည္က ေျမၾကီးလဲလိုခ်င္တယ္..လူမ်ား လုိခ်င္တာေတြ သိပ္ျပီး မ်ားေနတာပဲေနာ္.. ျဖစ္ခ်င္တာေတြ မျဖစ္ေသးသေရြ႕ေတာ့ ျဖစ္တာေတြကို လက္ပိုက္ၾကည့္ေနရမေပါ့...အခုေလာေလာဆယ္ေတာ့ ႏွင္းဆီတစ္ခင္းေလာက္ လုိခ်င္မိတယ္..

-ကာဗြန္-
ကာဗြန္ဆိုရင္ ကမၻာၾကီးကိုပူေႏြးေစတဲ့ ကာဗြန္ဒိုင္ေအာက္ဆိုဒ္ ရယ္၊ ထမင္းေတြ၊ ဟင္းေတြခ်က္လုိ႔ရတယ္လို႔ သိထားတဲ့မီးေသြးရယ္ အနီးစပ္ဆံုး ေတြးမိၾကမယ္လို႔ ထင္ပါတယ္။ မီးခိုးေတြ၊ မီးေသြးေတြမွာ ဘာမွထူးျခားတဲ့ အေရာင္ေတြ တပ္မက္စရာေတြမရွိေပမယ့္။ ကာဗြန္တစ္မ်ိဳးျဖစ္တဲ့ စိန္မွာေတာ့ ထူးျခားတာေတြ အမ်ားၾကီး ရွိမယ္ဆိုတာ အားလံုးသိၾကပါတယ္။ စိန္းမွာ တျခားကာဗြန္ေတြထက္ ထူးျခားတာကေတာ့ သူ႔ရဲ႕မာျခင္းအဆင့္က အားလံုးထဲမွာ အျမင့္ဆံုးျဖစ္ေနတာေၾကာင့္ဘဲ ျဖစ္ပါတယ္။


ေနာက္တစ္ခ်က္က အေရာင္လက္တဲ့ အရာေတြကို လူတိုင္း၊ သတၱ၀ါတိုင္း ၾကိဳက္ႏွစ္သက္ၾကတာလည္း အားလံုး သိတာဘဲ။ စိန္ကလည္း ပံုမွန္ဆို ေက်ာက္တံုးတစ္တံုးလို ျဖစ္ေနျပီး အေရာင္သိပ္ျပီးမထြက္ေပမယ့္ ေသြးလိုက္ရင္ ဖ်တ္ဖ်တ္ေတာက္သြားတဲ့အခါမွာေတာ့ လူအားလံုးရဲ႕စိတ္ကို ေမွာ္၀င္ေအာင္ ဖမ္းစားႏိုင္ပါတယ္္။ ဒါဆို အေရာင္လတ္တဲ့ တျခားအရာေတြ ဥပမာ- မနက္ခင္း ေနေရာင္ျခည္မွာ ဖိတ္ဖိတ္ေတာက္လက္
ေနတဲ့ ကန္ေရျပင္မွာ စိန္ပြင့္ေတြခင္းထားသလို လွေနေပမယ့္ လူေတြမွာသာ ပံုမွန္ အေျခအေနနဲ႔  ျပည္စံု ေနမယ္ဆိုရင္ ကန္ေရျပင္ထက္ စိန္တစ္ပြင့္ကိုသာ လူေတြက ပိုျပီးတန္ဖိုးထားၾကမယ္လို႔ ထင္ပါတယ္။ လက္တာျခင္းတူေနရင္ေတာင္ စိန္က အျမဲပိုျပီး တန္းဖိုးရွိေနတက္ပါတယ္။

ဒါဆို လူေတြက စိန္ကိုဘာလို႔ တန္ဖိုးထားၾကတာလဲလို႔ ကၽြန္မေတြးမိပါတယ္။ ဘာလို႔လဲ? ဘာေၾကာင့္လဲ? လို႔ အျမဲေတြးမိတယ္။ ကၽြန္မကိုယ္တိုင္လည္း စိန္ကို သိပ္ျပီးၾကိဳက္သလို၊ ဖိ္တ္ဖိတ္ေတာက္ေနတဲ့ အရာေတြကို မ်က္စိက်မိတယ္။ ေနာက္ထပ္တစ္ခုက စိန္ေတြ ဖိတ္ဖိတ္ေတာက္ရတာက အလင္းေဖါက္ႏိုင္တဲ့ အစြမ္းေတြ ရွိတာေၾကာင့္ လို႔ လက္ခံလိုက္ပါတယ္။ စိန္ရဲ႕ မာေၾကာမွဳ႕နဲ႔ ၾကည္လင္မွဳေပၚမွာ မူတည္ျပီး သူ႕ရဲ႕ အေရာင္လက္မွဳ႕ အေပၚမွာ စိန္ရဲ႕တန္ဖိုးလည္း ကြာျခားသြားပါတယ္။

ဒါဆိုရင္ ေလာကမွာ ေလာကဓံက ဘယ္ေလာက္ဘဲ အပူတိုက္ပါေစ ၾကံ့ၾက့ံခံျပီးကိုယ့္ရဲ႕ မာေၾကာမွဳ အဆင့္  ျမင့္လာေအာင္၊ ကိုယ့္ယံုၾကည္မွဳ အဆင့္သာ အျမင္ဆံုးေရာက္ေအာင္ ၾကိဳးစားရင္ လူ႔ေလာကရဲ႕ အမာဆံုး ကာဗြန္- စိန္- ဆုိတာမ်ိဳး ျဖစ္လာမယ္လို႔ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ဆံုးမလိုက္မိတယ္။

တကယ္လို႔သာ ကိုယ့္မွာ ဘယ္ေလာက္ဘဲ ပူေလာင္၊ ခါးသီးတဲ႔ ေန႔ရက္ေတြသာ ၾကံဳလာရပါေစ ၾကည္လင္တဲ့ အစြမ္းသတၱိ အားေကာင္းတဲ့ စိတ္ထားသာ ရွိခဲ့မယ္ဆိုရင္ အလင္းေဖါက္ႏိုင္တဲ့ တစ္ခ်ိ္န္မွာ အေရာင္ ေတာက္ႏိုင္မယ္လို႔လည္း ေတြးမိလိုက္ပါတယ္။ ေနာက္ထပ္ ကိုယ့္ဘဝကို ကိုယ္လိုခ်င္သလို၊ လိုအပ္သလိုသာ ပံုေဖၚအကြတ္ခ် ေသြးႏိုင္ခဲ့ရင္ တဖ်တ္ဖ်တ္လတ္ေနတဲ့ စိန္တစ္္ပြင့္ဟာ ကိုယ္လည္း ျဖစ္ႏုိင္တာဘဲ ဆိုတဲ့အေတြးမ်ိဳး တကယ္ကို ရရွိလိုက္ပါတယ္။

အမွန္က ေက်ာင္းအသြား၊ မီးရထားလမ္းေဘးက အေရာင္တဖ်တ္ဖ်တ္ေတာ္ကေနတဲ့ ကန္ေရျပင္ကိုၾကည့္ျပီး ေခါင္းထဲေရာက္လာတဲ့ အေတြးတစ္ခုပါ။ ေတြးလုိက္တာ နားလည္လိုက္တာက အလြန္ဆံုး တစ္မိနစ္ ေလာက္ဘဲ  ၾကာမယ္ထင္ပါတယ္။ စိန္နဲ႕ ေရ ၾကားမွာ ေရက လူအသက္အတြက္ အေရးၾကီးတာေတြ၊ ေရက အသက္ရွင္ဖို႔အတြက္ အေရးၾကီးတာေတြ ဘာမွထည့္မတြက္ခဲ့ဘူးဆုိရင္ စိန္က ပိုျပီး တန္ဖိုးရွိေန ပါတယ္။ ကန္ေရျပင္က ေရက မနက္ပိုင္းသာအေရာင္ေတာက္ျပီး လွႏိုင္ေပမယ့္ စိန္ကေတာ့ အျမဲထာဝရ လွေနႏိုင္ တယ္။

ဘယ္ေလာက္ဘဲ ၾကမ္းတမ္း ပူေလာက္ပါေစ ကိုယ့္စိတ္ကို အျမင့္ဆံုးအဆင့္ထိ ခံႏိုင္စြမ္းရည္ ရွိေအာင္သာ ေလ့က်င့္ႏိုင္မယ္၊ ၾကည္လင္တဲ့ စိတ္ထားေလးလည္း ရွိခဲ့မယ္ဆိုရင္ ကိုယ့္အတြက္ ကိုယ္ဟာ စိန္တစ္ပြင့္ဘဲလို႔ ေတြးခဲ့မိပါတယ္။ ဒီလိုသာမဟုတ္ခဲ့ရင္ ကိုယ္ကေလာကမွာ ကာဗြန္သတၱိခ်င္းတူတာေတာင္ အေရာင္မည္းမည္း ေလတိုက္ရင္ လြင့္သြားႏိုင္တဲ့ မီးခိုး၊ ဒါမွမဟုတ္ မီးတိုက္တိုင္း ျပာအျဖစ္ေျပာင္းလဲသြားမယ့္ မီးေသြးတံုးမည္းမည္းသာ ျဖစ္လာေတာ့မယ္။

ဒီေန႔ IC Show သြားၾကည့္ျဖစ္တယ္။ IC ကို ပထမဆံုးၾကည့္ဖူးတာ ၁၉၉၃ ေလာက္ကထင္ပါတယ္။ IC ေပၚခါစေလာက္ကပါ။ ေစာဘြဲမွဴးမေသေသးပါဘူး။ မွတ္မွတ္ရရ အဖြားနဲ႔သြားၾကည့္တာ။ ကၽြန္မၾကည့္ခ်င္တယ္ဆိုလို႔ မိဘေတြလည္း မလိုက္ႏိုင္တာနဲ႔ အဖြား နဲ႔ သြားၾကည့္ျဖစ္တာပါ။ စက္တင္ဘာထင္ပါတယ္။ မွတ္မွတ္ရရ အဆိုေတာ္ေတြ အမ်ားၾကီး ဆိုၾကေပမယ့္ တစ္ေယာက္မွမမွတ္မိေတာ့ဘူး။ ဒါေပမယ့္ ဂီတာကို ပလက္လန္ျပီး တီးျပသြားတဲ့ ဂီတာသမားေယာက္ဘဲ မွတ္မိပါတယ္။ ေနာက္ေတာ့မွ အဲ့ဒီဂီတာ သမားဟာ ေစာဘြဲမွဴးမွန္းသိပါတယ္။ အရမ္းေဘာက်သြားတာကို ဂီတာတီးတာ သိပ္မိုက္လို႔။ ဒီလိုနဲ႔ အသက္ၾကီးတဲ့အထိ IC ပြဲေတြ ဆက္ျပီးမၾကည့္ျဖစ္ေတာ့ဘူး။
၂၀၀၀ ေလာက္မွ စျပီး အငဲကို ၾကိဳက္ပါတယ္။ ျပီးေတာ့ သူငယ္ခ်င္းက မ်ိဳးၾကီးမိုက္တယ္ နားေထာင္ဆိုတာနဲ႔ မ်ိဳးၾကီးပါ ၾကိဳက္သြားတယ္။ ေနာက္ပိုင္း မ်ိဳးၾကီးရဲ႕ ရန္သူတစ္ေထာင္ ၾကည့္ျပီး ေလးျဖဴပါ ၾကိဳက္သြားတယ္။ ထူးထူးဆန္းဆန္းၾကီး ေလးျဖဴကို ေနာက္မွၾကိဳက္မိ တယ္။ ေနာက္ပိုင္း ေလးျဖဴေခြေတြ ၀ယ္ျဖစ္ပါတယ္။ IC ရဲ႕ Show ပထမဆံုး Strand Hotel မွာလုပ္ေတာ့ ၂၀၀၃ စက္တင္ဘာ ပထမဆံုးShow နဲ႔ ၁၀ အကြာမွာ သြားၾကည့္မယ္ လုပ္ေပမယ့္ ညဘက္ျဖစ္ေနတာေရာ အတူသြားဖုိ႔ လူမရွိတာေရာ။ ပိုက္ဆံ ၃၀၀၀ မတက္ႏိုင္ တာေရာ အေၾကာင္းမ်ိဳးစံုေၾကာင့္ မသြားျဖစ္ခဲ့ပါဘူး။ ေခြေတာ့ ၀ယ္ျပီး နားေထာင္တယ္၊ လိုက္ဆုိျဖစ္ပါတယ္။

ဒီလိုနဲ႔ ျမန္မာျပည္မွာလည္း IC Show တိုင္း လြတ္တယ္။ သြားမယ္လူမရွိတာေရာ အေၾကာင္းမတိုက္ဆိုင္တာေရာေၾကာင့္။ ကၽြန္မ ျမန္မာေခြေတြ အ၀ယ္နည္းေပမယ့္။ စိုင္းစိုင္း နဲ႔ IC ကထြက္တဲ့အေခြတိုင္းနီးပါ မူရင္းေခြေတြ ၀ယ္ျပီး အားေပးပါတယ္။ ၾကိဳက္တာကို။ အရင္တစ္ခါ စလံုးမွာ လာျပီး IC Show လုပ္တုန္းကလည္း ပိုက္ဆံမရွိဘူး။ ျပီးေတာ့ ေလးျဖဴမပါဘူး။ ျဖဴျဖဴေက်ာ္သိန္းပါတယ္ထင္တယ္။ အဲ့ဒါနဲ႔ သြားျပီး မၾကည့္ျဖစ္ ပါဘူး။ ဒီတစ္ခါေတာ့ တိုက္တိုက္ဆိုင္ဆိုင္ သြားမယ့္လူကလည္း စိတ္ခ်ရတဲ့လူ၊ လက္ထဲမွာလဲ ပိုက္ဆံေလးက တိုက္တိုက္ဆိုင္ဆိုင္ရွိေနေတာ့ (ရွိေနတာေတာ့မဟုတ္ပါဘူး၊ ရွိလိုက္တာ)။ မ်က္စိမွိတ္ျပီး သြားလိုက္တယ္။

အမွန္အတိုင္းေျပာရရင္ အတူသြားတဲ့လူေတြကို အရမ္းကိုအားနာပါတယ္။ အစ္မေတြျဖစ္ေန ေတာ့ ေအးေအးေဆးေဆးသမားေတြ၊ ကၽြန္မက ပံုမွန္အခ်ိန္ဆို ဘာမွမျဖစ္ေပမယ့္ အဲ့ဒီ သီခ်င္းေတြ နားေထာင္ရင္ေတာ့ ပံုမွန္မဟုတ္တာေသခ်ာတယ္။ အဆိုးဆံုးကေတာ့ မ်ိဳးၾကီး သီခ်င္းေတြဆို လိုက္မဆိုဘဲ မေနႏိုင္ဘူး။ အဲ့ဒီအခ်ိန္မွာေတာ့ ကၽြန္မကိုယ္ကၽြန္မ မိန္မအျဖစ္ ကေန စြန္႔လႊတ္ထားတယ္။ ဟဲဟဲ ပဲြအဖြင့္မွာ Rဇာနည္နဲ႔ စေတာ့ ေအးေအးေလးပါဘဲ။ ေနာက္ေတာ့ ၀ိုင္၀ိုင္း။ Rဇာနည္ေရာ ၀ိုင္၀ိုင္းသီခ်င္းေတြေရာ ကၽြန္မရတဲ့ သီခ်င္းေတြခ်ည္း ျဖစ္ေနေတာ့ လိုက္ျပီး ညည္းမိပါတယ္။ ေနာက္ေတာ့ မ်ိဳးၾကီး မရေတာ့ ရွိန္ကမထိန္း ႏိုင္ေတာ့ဘူး။ ျပီးေတာ့ သူဆိုသြားတဲ့သီခ်င္းအားလံုး ကၽြန္မအၾကိဳက္ေတြခ်ည္း ျဖစ္ေနတယ္။ ပဲြမွာ အငဲက နဲနဲပိန္သြားျပီး မ်ိဳးၾကီးဗိုက္က ၀လာတယ္ခင္ဗ်။ ေလးျဖဴၾကီးကေတာ့ ထံုးစံအတိုင္းပါပဲေလ။

စိတ္ထဲရွိတဲ့အတိုင္း ကၽြန္မရတဲ့ သီခ်င္းအကုန္နီးပါးလိုက္ဆိုျဖစ္တယ္။ အစကေတာ့ အစ္မေတြ အားနာ ေနေသးတယ္။ ေနာက္ေတာ့ ပိုး၀င္သြားေတာ့ အားမနာေတာ့ဘူး။ အဆိုေတာ္ေတြ အျပင္ အတီးသမား ေတြကလည္း ခင္ေမာင္သန္႔ကလြဲရင္ အကုန္ လက္စြမ္းျပသြားၾကတာမို႔ အေတာ္ေလး ၾကည့္ေကာင္းတဲ့ ပြဲပါေလ။ အပိတ္က်ေတာ့ အရင္ ၂၀၀၃ Live Show တုန္းက သီခ်င္းေတြ ဆိုသြားတယ္။ ကၽြန္မက IC Show ၾကည့္တာ ဒါပထမဆံုးမို႔လားမသိဘူး အရမ္းကို ေပ်ာ္ေနမိတယ္။ ပိုက္ဆံကုန္တာေတြ တန္သြားတယ္လို႔ ထင္လိုက္မိတယ္။ ေနာက္ လာမယ့္ ေဖေဖၚ၀ါရီ ၁၄ ပြဲအတြက္ကိုပါ သြားၾကည့္ဖို႔ စိတ္ကူး ယဥ္ေနမိတယ္။

Michael Jackson ရုတ္တရက္ေသသြားတာ အႏုပညာေလာကကို တိုက္ရိုက္ ရိုက္ခက္တာတင္ မဟုတ္ဘဲ။ လူေတြရဲ႕ စိတ္ဓါတ္ေတြကိုပါ ရိုက္ခက္တယ္လို႔ ျမင္မိပါတယ္။ သူလုပ္ခဲ့တာေတြ တစ္ပံုတစ္ၾကီးရွိေပမယ့္ ကိုယ္ေတာင္ သူ႔ေလာက္ အရာထင္ေအာင္မလုပ္ႏိုင္တဲ့လူေတြက ပစ္တင္ေ၀ဖန္ၾကတယ္။ အပိုစာဒါးေတြ လို႔ ျမင္တဲ့လူက ျမင္ၾကတယ္။ ဘယ္လိုပဲ ျဖစ္ျဖစ္ သူေသဆံုးသြားတာက အမွန္တကယ္ လူအမ်ားကို ရိုက္ခက္ လိုက္တယ္ဆိုတာကေတာ့ ဘယ္သူမွျငင္းလို႔ မရပါဘူး။

ကၽြန္မကိုယ္တိုင္က သူရဲ႕ အမာခံပရိတ္ပတ္မဟုတ္ေပမယ့္ သူ႔အကေတြကို ေတာ္ေတာ္ေလး ၾကိဳက္ခဲ့သူပါ။ ျပီးေတာ့ သူ႔တရားရင္ဆိုင္ခဲ့တဲ့အမွဳေတြအတြက္လည္း သူ႔ကို ေတာ္ေတာ္ေလး အထင္ေသးခဲ့တယ္။ ဒီေကာင္ ဘာေကာင္းလဲေပါ့ေလ။ ကတာေတာ္တာကို သေဘာက်ေပမယ့္ နဲနဲေလးမွ မေလးစားမိဘူး။ သူ လုပ္ခဲ့တဲ့ အလုပ္ ေတြအတြက္ အပိုေတြလုပ္ေနတယ္လို႔ ဘာမွမသိဘဲ ထင္ထား၊ ျမင္ထားခဲ့သူပါ။ ဒါေပမယ့္ အခုေနာက္ပိုင္း အသက္ရလာေတာ့ စဥ္းစားမိတာက ေလာကမွ အရာတစ္ခုထင္ဖို႔ လူေတြ စိုက္ထုတ္ရတဲ့ အင္အားက မနည္းဘူးဆိုတာ သိလာခဲ့တယ္။ ေနာက္ပိုင္း အရာထင္ေအာင္ လုပ္ႏိုင္တဲ့ လူေတြကို ေလးစားမိတယ္။ ပိုက္ဆံအဓိကမဟုတ္ေပမယ့္ လူၾကားထဲ လူေတြ အသိအမွတ္ျပဳခံရတယ္ဆိုတာ ေတာ္ေတာ့္ကို မလြယ္တဲ့ ကိစ္ၥဆိုတာ လက္ေတြ႔ သိျမင္လက္ခံလာတဲ့ အခ်ိန္မွာ MJ ကို ေတာ္ေတာေလး ေလးစားမိပါတယ္။

သူေသမွ သူ႔အေၾကာင္းေတြျပန္ေဖာ္ေတာ့ ငယ္ငယ္က ပိုက္ဆံအတြက္ ငယ္ဘ၀ကိုစြန္႔လႊတ္ခဲ့ရတဲ့ ကေလး တစ္ေယာက္ရဲ႕ ခံစားခ်က္ကို စာနာသနားမိပါတယ္။ ကၽြန္မကိုယ္တိုင္ ငယ္ဘ၀ကို လြတ္လြတ္လပ္လပ္ အားပါးတရေပ်ာ္ခဲ့ရေပမယ့္ အခုအခ်ိန္ထိ ျပန္လိုခ်င္တုန္းပါဘဲ။ တန္ဖိုးထားတုန္းဘဲ။ သူလို အသက္ငါးႏွစ္ ကတည္းက ပိုက္ဆံရွာဖို႔အတြက္ လံုးပန္းေနရမယ့္ ကေလးတစ္ေယာက္ရဲ႕ ဆံုးရွံုးမွဳကို စာနာမိတယ္။

MJ ရဲ႕ ေသဆံုးမွဳနဲ႔ ပက္သက္ျပီး ကၽြန္မအတြက္ စဥ္းစားစရာေတြအမ်ားၾကီး ရခဲ့ပါတယ္။ ငါ ဘာလုပ္ျပီးျပီလဲ၊ ဘာလုပ္ဖို႔လိုေသးလဲ။ ျပီးေတာ့ အလုပ္တစ္ခုလုပ္ရင္ ဘာလို စိတ္ထားနဲ႔လုပ္ရမလဲ။ MJဟာ တကယ္ေတာ့ ကၽြန္မတို႔အတြက္ အတုယူစရာေကာင္းတဲ့ လူတစ္ေယာက္ပါ။ ကိုယ့္ဘဝကို အျဖစ္သင့္ဆံုးအေျခအေနကို ေရာက္ေအာင္ ဖန္တီးႏိုင္တဲ့ လူတစ္ေယာက္ပါ။ အဲ့ဒါကို အေတာ္ေလး အားက်မိပါတယ္။ ေလးစားမိပါတယ္။ အတုယူရမယ္လို႔ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ဆံုးမိပါတယ္။

ရင္သပ္ရွဳေမာစရာ ျမင္ကြင္းေတြရဲ႕ေနာက္မွာ အနိတ္ထာရံုေတြရွိေနတက္တာ ဓမၼတာပဲမို႔ သူ႔ရဲ႕ ကိုယ္ေရး ကိုယ္တာ နဲ႔ ပက္သက္တဲ့ ကိစၥေလးေတြရွိေပမယ့္ သူလုပ္ခဲ့တာေတြနဲ႔ ႏိွဳင္းယွဥ္လုိက္ရင္ ဘာမွမဟုတ္ေတာ့ဘူး လို႔ ခံစားပါတယ္။ ေနာက္တစ္ခုက တကယ္လို႔မ်ား ကၽြန္မရဲ႕ ေဖေဖ MJ လိုသာျဖစ္ခဲ့ရင္ဆိုတဲ့ စိတ္ေလး ၀င္လာပါတယ္။ ကၽြန္မအသက္အရြယ္နဲ႔ ကၽြန္မေဖေဖကို အသက္ဆက္ျပီး ရွင္ေစခ်င္ပါေသးမယ္။ ဒီ အတၱေလး ေပၚလာမိပါတယ္။ MJ သားသမီးေတြ ၾကည့္ျပီး သနားမိတယ္ ကိုယ္ခ်င္းစာမိပါတယ္။ မိဘေသလို႔ ခံစားရတယ္ ဆိုတာ ကိုယ္တိုင္ မိဘေသဖူးမွသိတာပါ။ ကိုယ့္မိဘ မေသဖူးေသးဘဲနဲ႔ေတာ့ သူတို႔နဲ႔ထပ္တူ မခံစားရေလာက္ပါဘူး။ ဘာပဲ ျဖစ္ျဖစ္ အသက္ရွင္ေနတုန္းေလး ပိုျပီး တိုးခ်စ္မယ္လို႔ ဆံုးျဖတ္မိပါတယ္။

ဒီလ ၁၉ ရက္ေန႔က မေလးကိုျပန္ျဖစ္ပါတယ္။ အမွန္က ျပန္ဖို႔ကအစက အစီအစဥ္မရွိေပမယ့္ မိဘေတြ ေနမေကာင္းဘူးဆိုတာေရာ(ဒါကေတာ့ အေၾကာင္းျပခ်က္ေကာင္းေပါ့)၊ ေလယာဥ္လက္မွတ္ေစ်းေတြ အရမ္းခ်ေနတာေရာ ေပါင္းျပီး ျပန္ျဖစ္ပါတယ္။ ျမန္မာျပည္က ထြက္လာကတည္းက Budget Air Line ပဲ စီးတာမ်ားေတာ့ ေလေၾကာင္းလိုင္းေကာင္းေကာင္းေလးနဲ႔ တစ္ခါေလာက္ေတာ့ သြားဖူူးခ်င္တာ။ Asia ထဲမွာ Singapore Air Line တို႔၊ Silk Air တို႔ျပီးရင္ Malaysia Air Lineလည္း နာမည္ၾကီးတာမို႔။ ဒီတစ္ခါ ေစ်းခ်တာမေလးရွားလိုင္းကဆိုေတာ့ စီးဖူးတယ္ရွိေအာင္ စီးခ်င္တာလဲ ပါပါတယ္။ သူမို႔လည္း စီးႏိုင္တာပါမယ္ထင္ပါတယ္။

ရုပ္ရွင္ေတြထဲမယ္ ေလယာဥ္ပ်ံနဲ႔ ခရီးသြားတဲ့လူေတြမ်ား လွလွပပနဲ႔ ေက်ာ့လို႔ေမာ့လို႔ ကၽြန္မတို႔မ်ားေလယာဥ္တစ္ခါစီးတာ ကုန္ထမ္းေနရသလိုပါဘဲ။ အဲေအးရွားက လူတစ္ေယာက္ကို ၁၅ ကီလိုဘဲေပးေတာ့ က်န္တဲ့ ကိုယ္သယ္ခ်င္တာေတြကိုယ္တိုင္သယ္ရေတာ့ လက္ထဲမွာ ၃ ထုပ္ေလာက္က အသာေလးပါတယ္။ တစ္ခါတေလေတာ့ ရုပ္ရွင္ဆိုတာ စိတ္ကူးယဥ္သက္သက္တစ္ခုဘဲဆိုတာ လက္ခံမိတယ္။

ဒီလိုနဲ႔ ကၽြန္မဆီမွာ ေအးေအးသက္သာနဲ႔ ေလယာဥ္တစ္ခါေလာက္ေတာ့ စီးဖူးခ်င္သားလို႔ စိတ္ကူးရွိမိပါတယ္။ အခုတစ္ေခါက္ေတာ့ မေလးရွားအဲလိုင္းက ေလယာဥ္လက္မွတ္ေတြ ေစ်းခ်တာ တစ္ေၾကာင္းကို ၄၉ က်ပ္၊ေစ်းခ်တာကေတာ့ Economy တန္းကဆိုေပမယ့္ ခါတိုင္းကို စလံုးေငြ ၁၀၀ ေက်ာ္ေပးရတဲ့၊ မေလးေငြ သံုးရာေလာက္ေပးရတဲ့ အတန္းေတြဆိုေတာ့ စီးဖူးတယ္ရွိေအာင္ဆိုျပီး အိမ္ျပန္မယ္ စိတ္ကူးပါတယ္။ အသြားအျပန္ ၉၁ က်ပ္ဘဲက်ပါတယ္။ အသြားအျပန္၀ယ္ေတာ့ ေစ်းပိုသက္သာသြားပါတယ္။ ဒါနဲ႔ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ၾကီး

အိမ္ျပန္ခဲ့ပါတယ္။ ဒီတစ္ခါေတာ့ ကၽြန္မဆုေတာင္းအခ်ိန္မွီျပည့္တယ္ ေျပာရပါ့မယ္။

အဲ့ဒီမွာ ျပႆနာက စေတာ့တာပါဘဲ။ မေလးနဲ႔ စကၤာပူကူးတဲ့ေလယာဥ္မို႔လား၊ ေစ်းခ်တဲ့အခ်ိန္ဆဲြတဲ့ ေလယာဥ္မို႔လားမသိပါဘူး။ ေလယာဥ္က Boring 737 ျဖစ္ေနပါတယ္။ အဲ့ဒါေတာင္ ေလယာဥ္ေပၚေရာက္မွ သိတာပါ။ ခါတိုင္း Air Asia အျမဲစီးတာဆိုေတာ့ ဘာေတြကြာလည္း ေသခ်ာမသိပါဘူး။ နာမည္ၾကီး ေလေၾကာင္းလိုင္းဆိုေတာ့ ေကာင္းမယ္ဘဲထင္တာပါဘဲ။ ေလယဥ္လိုင္းက အေကာင္းဆိုေတာ့ ဂိတ္ေတြ ကလည္း ေစာတဲ့ ဂိတ္ေတြ၊ လွလွပပ ေနရာနားေတြက ဂိတ္ဆိုေတာ့အားလံုးလွေနတာေပါ့။ Checkin ကို Online ကေနလုပ္တာဆိုေတာ့ ထိုင္ခံုကေတာ့ ေရွ႕နားရပါတယ္။ အစကတည္းက ေလယာဥ္စီးရင္ အလယ္ နားေလာက္ စီးရတာကို ပိုၾကိဳက္လို႔ အလယ္နားက ထိုင္ခံုကို ေသခ်ာေရြးခဲ့တာပါ။

ဒီလိုနဲ႔ ေလယာဥ္ေပၚတက္ျပီးလို႔ ေလယာဥ္စထြက္ျပီး မိနစ္ႏွစ္ဆယ္ေလာက္ၾကာတယ္ Taxi လုပ္ေနတာ။ ကြင္းကေန အရွိန္နဲ႔ စျပီး ေျပး၊ ေလေပၚစေရာက္တာနဲ႔ ေလယာဥ္ကတုန္ေနပါတယ္။ အသံေတြ ၾကားေနရတယ္။ အခုတေလာလဲ ေလယာဥ္ေတြ ပ်က္က်တာေတြ အျမဲၾကားေနရေတာ့ စိတ္ထဲမယ္လည္း တစ္မ်ိဳးေတာ့ ျဖစ္မိပါတယ္။ ျဖစ္လည္း အေတြ႕အၾကံဳလို႔ မွတ္လိုက္ပါတယ္။ အေပၚမွာ ေလးက ေတာ္ေတာ္ ေလးျပင္းေနေတာ့ အေပၚနားေရာက္ခါနီးေလ ေလယာဥ္က ပိုျပီးတုန္ေလျဖစ္ေနပါတယ္။ အေပၚေတာ္ေတာ္ ျမင့္ျမင့္ေရာက္မွ တုန္တာေတြ ရပ္သြားမွဘဲ လူလည္း ဟင္းခ်ႏိုင္ေတာ့တယ္။ ဟီးး မေျပာေကာင္းေျပာေကာင္း သြားျပီကို မွတ္တာ။

အမွန္က Air Bus ေတြက သိပ္ျပီးမတုန္ဘဲ လူေတြ စီးရတာ သက္ေတာင့္ သက္သာရွိတယ္လို႔ ေဖေဖတစ္ခါေျပာဖူးတာ အဲ့ဒီေတာ့မွ ျပန္ျပီး သတိရပါတယ္။ ခါတိုင္းက Air Asia စီးေတာ့ သူ႔ဆီက ေလယာဥ္ေတြက Air Bus ေတြခ်ည္း ဆင္ထားတာဆိုေတာ့ အခုကိုယ္စီးတဲ့ေလယာဥ္ကလည္း MH မွာအေသးဆံုးေလယာဥ္ျဖစ္ေနေတာ့ အသားကုန္ျမည္ေနတာလည္း ပါမယ္ထင္ပါတယ္။ ဒီေတာ့မွ ထိုင္ခံုေျပးဦး၊ မုန္႔မေကၽြးတာမွတန္ဦးမယ္လို႔ ေတြးမိပါတယ္။ ျပီးေတာ့ Air Asia က Lather ထိုင္ခံုေတြကို ပိုၾကိဳက္ပါတယ္။။ ဘယ္လိုဘဲ ျဖစ္ျဖစ္ စိတ္ထဲမွာ စီီးေနက်ျဖစ္လို႔လား၊ တကယ္ဘဲ သက္ေတာင့္သက္သာရွိလို႔လားေတာ့ မသိဘူး။ Air Asia ရဲ႕ အနံနဲ႔ ထိုင္ခံေတြကို ပိုျပီး ႏွစ္သက္မိပါတယ္။

ဒါေပမယ့္ အခုေလာေလာဆယ္ေတာ့ Air Asia ကလည္း One Way ေတာင္ ၈၈ က်ပ္က်တာဆိုေတာ့ ကိုယ့္ Budget ေပၚမူတည္ျပီး လက္ရွိေလးဘဲ ေကာင္းပါတယ္ျဖစ္သြားပါတယ္။ ဒီတစ္ခါက်ေတာ့ ေလာဘက ပိုျပီးတက္သြားတယ္။ တကယ္လို႔မ်ား ငါ့မွာ ပိုက္ဆံရွိခဲ့ရင္ Business class ကိုစီးမယ္ဆိုျပီးျဖစ္သြားျပန္ေရာ။ ဟီးး ဒီလုိ၊ ဒီလို မဆံုးႏိုင္တဲ့ ေလာဘေပါ့ ခင္ဗ်ာ။